Archive for the ‘Αυτοοργάνωση’ Category

Βίντεο από την 1η μέρα Συνάντησης για την Άμεση Δημοκρατία

Thursday, September 8th, 2011

Μερικά βίντεο από την 1η μέρα Συνάντησης για την Άμεση Δημοκρατία στη Θεσσαλονίκη (5/9).

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011, Θεσσαλόνίκη…

Θεματική για «παράκαμψη μεσαζόντων και αγροτικοί συνεταιρισμοί», εισήγηση: ΣΠΑΜΕ – Κώστας Νικολάου καθηγητής ΕΑΠ (περίπτωση montragon)

Θεματική για «Οικοκοινόητες και άλλη οικονομία», εισήγηση: Γιώργος Κολέμπας

Θεματική για «αστικές καλλιέργειες», εισήγηση: Πάνος Τότσικας μέλος "Αυτοδιαχειριζόμενος αγρός στο ελληνικό"

Συνέλευση με θέμα την άμεση δημοκρατία εισήγηση: Michael Albert (ΗΠΑ znet – οικονομολόγος) – Νίκος Ηλιόπουλος (δρ. Κοινωνικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Paris X) – Roberto Ramirez Μεξικό ΑPPO (λαϊκή συνέλευση του λαού της Οαχάκα)

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=7NKaqoX4dmc]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=9IJWR1lk6Og]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=cf8CzOBJGtI]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=L7-4d_LLjvY]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=lMgzOCPlodM]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=KQ8_TVgI5LM]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=nPnEerunt9g]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=yjDhS3pzoKs]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ZnBRqF6BHzU]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=0Tufs82yoAQ]

Τα βίντεο είναι από το takethesquarekavala.squat.gr

τη μεταφορά των βίντεο και πολλά άλλα… έκανε ο j4nus

αμεσοδημοκρατικό λινκ: http://asylo.squat.gr/?p=1376

Μια νέα συλλογικότητα γεννήθηκε στην Καβάλα…

Saturday, August 6th, 2011

Μετά από ζύμωση δύο σχεδόν μηνών στις πλατείες, μια νέα συλλογικότητα γεννήθηκε στην Καβάλα, μια συλλογικότητα που βασικές και δομικές της αρχές είναι η ισότητα, η ελευθερία, η αλληλεγγύη και η άμεση δημοκρατία.

Σε πανελλήνιο επίπεδο από τότε που γεννήθηκε το κίνημα των πλατειών αναπτύχθηκαν πάνω-κάτω σε όλες τις πλατείες δύο αντίρροπα ρεύματα. Το ένα ρεύμα επικεντρωνόταν περισσότερο στην καταψήφιση του μεσοπρόθεσμου και την πτώση της κυβέρνησης αποτελούμενο ως ένα βαθμό από κομματικά μέλη αριστερών κομμάτων και οργανώσεων, ενώ το άλλο επιζητούσε μια γενικότερη κοινωνικο-πολιτική αλλαγή, η οποία φυσικά εμπεριείχε την πτώση της κυβέρνησης και την καταψήφιση του μεσοπρόθεσμου αλλά δεν έμενε μέχρι εκεί.  Επιζητούσε την εγκαθίδρυση της άμεσης δημοκρατίας ανάμεσα σε άλλα. Το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας ήταν λοιπόν από τους βασικούς στόχους που έθεσε η πλατεία Συντάγματος ευθύς εξαρχής. Τώρα το πώς συνδυάζεται η παρουσία κομματικών μελών με την άμεση δημοκρατία σε μια πλατεία που βασικό της πρόταγμα είναι η τελευταία, αυτό αποτελεί παράδοξο ελληνικού τύπου

Την περίοδο αυτή εμφανίστηκε και ένα τρίτο ρεύμα που πολλοί φαίνεται να υποβαθμίζουν ως γεγονός• ένα πατριωτικο-εθνικιστικό ρεύμα που αντιμετωπίζει την κρίση με εθνικούς όρους, αδυνατώντας να κατανοήσει ότι πρόκειται για έναν πόλεμο βαθιά ταξικό και κοινωνικό και όχι εθνικό κτλ… Το ρεύμα αυτό έγινε περισσότερο εμφανές στο πάνω μέρος της πλατείας Συντάγματος.

Η νέα συλλογικότητα που γεννήθηκε στην Καβάλα ως απόρροια των ζυμώσεων μεταξύ ατόμων που γνωρίστηκαν στην πλατεία Καπνεργάτη και αλλού δε θέλει να έχει σχέση ούτε με πατριδοκάπηλους εθνικιστές ή φασίστες αλλά ούτε και με κομματικά μέλη, γιατί η δράση των πρώτων δεν μπορεί να συνδυαστεί με την ισότητα και την ελευθερία. Το ίδιο ισχύει και για τη δράση των κομματικών μελών που δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την άμεση δημοκρατία.

Η συλλογικότητα Αλληλεγγύη-Ελευθερία-Ισότητα-Αμεση Δημοκρατία Παντού ξεκίνησε με ανοιχτές συνελεύσεις και τρεις δράσεις μέσα στον Ιούλιο. Η πρώτη δράση ήταν μια επίσκεψη στο κεντρικό κατάστημα της ΔΕΗ ενώ η δεύτερη στο Νοσοκομείο της πόλης. Και οι δύο επισκέψεις είχαν δύο βασικά χαρακτηριστικά-στόχους. Από τη μια να δηλωθεί η αλληλεγγύη υπέρ των εργαζομένων τόσο απέναντι στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ όσο και στις περικοπές που υφίσταται η δημόσια υγεία και τα δημόσια νοσοκομεία και από την άλλη να ζητηθεί και οι εργαζόμενοι να δείξουν την αλληλεγγύη τους στην κοινωνία και τους ανθρώπους που δεν έχουν να πληρώσουν είτε το λογαριασμό του ρεύματος ή το χαράτσι των 5 ευρώ για την πρόσβασή τους στις υπηρεσίες του νοσοκομείου. Ήταν μια προσπάθεια σύναψης ενός κοινωνικού συμβολαίου ανάμεσα σε λειτουργούς ζωτικών υπηρεσιών και τους πολίτες-δέκτες των υπηρεσιών αυτών…
Η τρίτη δράση ήταν εκδήλωση με χορευτικά break dance και χιπ χοπ όπου μοιράστηκε κείμενο κατά του ρατσισμού της ξενοφοβίας και του φασισμού, με αφορμή περιστατικά που συνέβησαν στην πόλη της Καβάλας.

Παράλληλα πραγματοποιήθηκαν μεταμεσονύχτιες προβολές ντοκιμαντέρ τις Παρασκευές στο θερινό κινηματογράφο Ζέφυρο στα πλαίσια κύκλου αυτο-μόρφωσης πάνω σε κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και οικολογικά θέματα.

Το παρακάτω κείμενο σκιαγραφεί κάποιες βασικές σκέψεις-αρχές και κοινά σημεία επαφής των ατόμων που συναποτελούν τη συλλογικότητα αυτή. Στη συγγραφή και διαμόρφωσή του, σύμφωνα με πληροφορίες,  συμμετείχαν περι τα 10 με 15 άτομα.

Περισσότερες πληροφορίες για τις δράσεις και τις συνελεύσεις της συλλογικότητας Αμεση Δημοκρατία Παντού θα βρείτε στο www.takethesquarekavala.squat.gr.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΙΣΟΤΗΤΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Είμαστε πολίτες που συναντηθήκαμε στις πλατείες, γιατί καταλάβαμε ότι η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα του χρέους αλλά του υπάρχοντος πολιτικό-οικονομικού συστήματος. Τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκόσμια, οι κοινωνίες εκχωρήσαμε την λήψη αποφάσεων και κατ’ επέκταση τη διαχείριση της ζωής μας στους επαγγελματίες της πολιτικής, οι οποίοι σε αρμονική συνεργασία με τις οικονομικές ολιγαρχίες (Δ.Ν.Τ, Ε.Ε., Ε.Κ.Τ.) ελέγχουν τη ζωή μας για να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.

Γι’ αυτό παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας και δημιουργούμε δομές-κύτταρα αυτοδιαχείρισης κι άμεσης δημοκρατίας στην πόλη μέσα από ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις.

Σε μια κοινωνία που έχει εμπορευματοποιήσει τον άνθρωπο και τις δραστηριότητές του, προτάσσουμε την ελευθερία του από την σκλαβιά του κέρδους. Ελευθερία και ισότητα δεν μπορούν να υπάρξουν, αν δεν καταργηθεί ο διαχωρισμός μεταξύ εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, φυλετικό κτλ). Για να γίνει αυτό, είναι απαραίτητο να οικοδομηθούν αντί-ιεραρχικές, αμεσοδημοκρατικές, συνεργατικές δομές. Οι δομές αυτές θα βασίζονται σε κοινωνικές συνελεύσεις και σαν στόχο θα έχουν την υπεράσπιση κοινωνικών αγαθών (υγεία, συγκοινωνίες, παιδεία, κτλ), και την κατάργηση στην πράξη της κρατικής κυριαρχίας πάνω στην κοινωνία και το περιβάλλον.

Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα τείχος προστασίας απέναντι στην ολοκληρωτική επίθεση που δέχεται η κοινωνία (μέσα από νέους φόρους και χαράτσια, λογαριασμούς, εξώσεις και κατασχέσεις σπιτιών, απολύσεις), γιατί πιστεύουμε ότι βασικά κοινωνικά αγαθά όπως η σίτιση, η στέγαση, η υδροδότηση, η κοινωνική ασφάλιση, η ενέργεια, ιατρική περίθαλψη, οι συγκοινωνίες και οι επικοινωνίες πρέπει να είναι δωρεάν.

Η συνέλευσή μας  επιδιώκουμε να λειτουργήσει στην βάση της αλληλεγγύης, της  ισότητας, της ελευθερίας, της πολύ-πολιτισμικότητας  και της άμεσης δημοκρατίας, αρχές που δεν συμβιβάζονται με την παρουσία κομματικών μελών, φασιστών και ρατσιστών.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΙΣΟΤΗΤΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

το ρεπορταζ και τις πληροφορίες συνέλεξε ο j4nus

Μια νέα συλλογικότητα γεννήθηκε στην Καβάλα…

Όσο η κρίση βαθαίνει…

Sunday, July 17th, 2011

Eίπα να γράψω κείμενο, αλλά αφού τα λένε άλλοι καλύτερα από μένα… πάρτε το…

[ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ] από athens.indymedia.org

Σε μια περίοδο οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, η εθνική ενότητα αποτελεί κυρίαρχο πρόταγμα από τη μεριά των από πάνω ως προϋπόθεση για τη διάσωση της εθνικής οικονομίας.  Ένα πρόταγμα, που μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας έχει ενσωματώσει. Δηλαδή όλοι οι έλληνες μαζί, εργάτες, εργαζόμενοι, κράτος και αφεντικά, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι καλούνται να ενωθούν για τη σωτηρία του τόπου. Λες και όλοι έχουμε τα ίδια συμφέροντα!  Για τη διάσωση της εθνικής οικονομίας λοιπόν οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται, νοσοκομεία και σχολεία κλείνουν, καταργείται κάθε κοινωνικό αγαθό, εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα, ενώ η ανεργία χτυπάει κόκκινο.

Σ’ αυτό το κλίμα γενικευμένης επίθεσης από τους από πάνω, όπου η εκμετάλλευση και η καταπίεση εντείνονται, όπου όλο και περισσότεροι άνθρωποι οδηγούνται στην εξαθλίωση, αρχίζει να κυριαρχεί ο νόμος της ζούγκλας, η επικράτηση του πιο δυνατού, ο κοινωνικός κανιβαλισμός. Αντί να κοιτάξουμε για τον εχθρό πάνω, κοιτάμε δίπλα μας, κατηγορώντας για τα «δεινά που μας βρήκαν», το πιο υποτιμημένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, τους μετανάστες.

Οι μετανάστες, η κρίση και τα πoγκρόμΗ μετανάστευση, δεν είναι φαινόμενο που μας χτύπησε την τελευταία 20ετία την πόρτα. Είναι μια πραγματικότητα που συμβαδίζει με την ανθρώπινη ιστορία. Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, οι πόλεμοι(σε πολλούς απ’τους οποίους συμμετέχει η δύση και το ελληνικό κράτος), η φτώχεια και η καταπίεση είναι οι σημαντικότερες αιτίες, ενώ την τελευταία 10ετία έχουν προστεθεί και οι μετανάστες οικολογικών καταστροφών.Η ελλάδα θα αποτελεί πάντα χώρα διέλευσης για τους μετανάστες της ασίας και της αφρικής  που θέλουν να περάσουν προς την ευρώπη. Το ελληνικό κράτος  όμως, επιλέγει (σε συμφωνία φυσικά με τα υπόλοιπα κράτη της Ε.Ε.) να εγκλωβίζει  κάθε μετανάστη που περνάει τα σύνορα (Δουβλίνο ΙΙ). Αποτέλεσμα, η συσσώρευση τους στις ελληνικές μητροπόλεις, υπό καθεστώς παρανομίας, χωρίς καμία νομική υπόσταση, με τα ποσοστά παροχής ασύλου να είναι τα χαμηλότερα στην ευρώπη. Χωρίς χαρτιά λοιπόν, μόνο χέρια να δουλεύουν για μισό μεροκάματο.

Συγκεκριμένα στην ελλάδα, οι μετανάστες αποτελούν το πιο υποβαθμισμένο κομμάτι της εργατικής τάξης. Η φθηνή εργατική δύναμη που οικοδόμησε με τους χειρότερους όρους τη σύγχρονη ελλάδα, από την ολυμπιάδα μέχρι τα σπίτια και τους δρόμους. Οι μετανάστες (στη συντριπτική πλειοψηφία) είναι αυτοί που καθαρίζουν τα σπίτια μας και μας βοηθούν να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, αυτοί που μαζεύουν την αγροτική παραγωγή, αυτοί που σκοτώνονται κάθε χρόνο σε εργατικά ατυχήματα επειδή τα αφεντικά αρνούνται να λάβουν τους στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας. Αν λοιπόν μας κλέβουν τις δουλείες, τότε πως δικαιολογείται η ανεργία σε απόφοιτους, σε δασκάλους, γιατρούς, νοσηλευτές, σε μηχανικούς κ.α. να αυξάνεται συνεχώς;  Αντίθετα κάνουν δουλειές που η πλειοψηφία δεν θα διανοούνταν να κάνει. Δεν επιβαρύνουν την «εθνική» οικονομία. Αντίθετα,  πλουτίζουν οι τσέπες των αφεντικών με τη μαύρη, ανασφάλιστη και υποτιμημένη εργασία, ενώ ταυτόχρονα το ελληνικό κράτος βγάζει τεράστια ποσά κάθε χρόνο από τα ένσημα που πληρώνουν οι μετανάστες από την τσέπη τους στα ταμεία, με στόχο κάποια στιγμή να νομιμοποιηθούν. Φτηνά, επισφαλή και εκμεταλλεύσιμα εργατικά χέρια λοιπόν στις υπηρεσίες του έθνους!

Σε περιόδους κρίσης όμως, όπου η ανάπτυξη παγώνει και η ανάγκη για εργατικά χέρια πέφτει κατακόρυφα, η γενικευμένη ρατσιστική πολιτική έρχεται να εξοντώσει όποιον περισσεύει. Εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ηλεκτροφόρους φράχτες, συνοριοφύλακες-δολοφόνους, επιχειρήσεις σκούπας, εξευτελισμοί, βασανισμοί στα αστυνομικά τμήματα, κρατικές δολοφονίες στα χαντάκια της Πέτρου Ράλλη. Η φασιστική βαρβαρότητα όμως δε σταματάει εδώ. Με την άτυπη συγκάλυψη της αστυνομίας, οι γνωστοί νεοναζί, έρχονται να δώσουν «λύση στο πρόβλημα» και να αποδώσουν «δικαιοσύνη», χρησιμοποιώντας τις πιο ακραίες πρακτικές φασιστικής βίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ρατσιστικής κτηνωδίας αποτελούν τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα , στο κέντρο της πόλης. Με αφορμή τη στυγνή δολοφονία του Μανώλη Κάνταρη για μία κάμερα, ξεκίνησε μια σειρά δολοφονικών επιθέσεων, εμπρησμών σε σπίτια, μαγαζιά και λατρευτικούς χώρους, με αποκορύφωμα δεκάδες τραυματισμούς μεταναστών καθώς και τη δολοφονία 21χρονου μπαγκλαντεσιανού από τις φασιστικές συμμορίες. Σε μια περιοχή που το πρόβλημα της γκετοποίησης είναι υπαρκτό, καθώς πίσω απ’ αυτό βρίσκονται συμφέροντα του οργανωμένου εγκλήματος. Από δίκτυα ναρκωτικών και πορνείας, μέχρι επιχειρηματικούς κύκλους του realestate στα οποία εμπλέκονται από μέλη της «επιτροπής κατοίκων» άγιου παντελεήμονα και παρακρατικούς, μέχρι την αστυνομία και τον δήμο. Σ’ αυτό το καθεστώς, φασιστικές ομάδες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να καλλιεργήσουν κλίμα ξενοφοβίας και τρόμου, αναπτύσσοντας περαιτέρω τα καταστροφικά φυλετικά μίση.

Οι παππούδες μας μετανάστες και εμείς ρατσιστές;Με την αγαστή συνεργασία κράτους  και ΜΜΕ, οι μετανάστες στοχοποιούνται ως «απειλή για τη σταθερότητα και τη δημόσια ασφάλεια». Αύριο όμως, όταν η κρίση θα γίνεται όλο και πιο έντονη, όλο και πιο γενικευμένη και αμείλικτη, τόσο  η απόσταση μεταξύ μεγάλου μέρους της κοινωνίας και των μεταναστών θα μικραίνει, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα οδηγούνται στην εγκληματικότητα και την παρανομία για να επιβιώσουν.  Γιατί όπως  η εξαθλίωση και η φτώχεια δεν χωράνε σε εθνικότητες, έτσι και η εγκληματικότητα δεν είναι φαινόμενο συνυφασμένο με κάποιο γονίδιο, αλλά με τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες. Και όπως συχνά συμβαίνει, η μνήμη είναι επιλεκτική και δεν συγκρατεί, ότι ο μετανάστης είναι εικόνα από το δικό μας παρελθόν. Γιατί μας ενοχλεί να ακούμε ότι οι έλληνες μετανάστες στις ΗΠΑ παρουσιάζονταν πρώτοι στις επίσημες εγκληματολογικές στατιστικές, ενώ στη γερμανία έπαιζαν πρωταγωνιστικό ρόλο (μαζί με τούρκους και ιταλούς) στις τοπικές μαφίες. Το ρατσιστικό μίσος δεν έλειψε απέναντι στους εκεί μετανάστες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα, πινακίδες σε τοπικά καταστήματα που αναγραφόταν: «απαγορεύεται η είσοδος σε σκυλιά και έλληνες».

Η κατανόηση της πραγματικότητας λοιπόν θα μας βοηθήσει να αντιληφθούμε τη θέση μας μέσα στην κοινωνία, όχι σαν ατομικότητες, αλλά σαν κομμάτια μιας συνολικής κοινωνικής πραγματικότητας. Λύση δεν αποτελούν τα προστάγματα των ΜΜΕ για εθνική  ενότητα, αλλά η αλληλεγγύη και η αυτοοργάνωση ντόπιων και μεταναστών, μέσα από συνελεύσεις γειτονιάς, σωματεία βάσης με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Κινήσεις αλληλοβοήθειας στις γειτονιές με στόχο να τσακίσουμε την αποξένωση και κάθε κοινωνικό αποκλεισμό. Και όταν κατανοήσουμε ότι κάθε αντίσταση και αγώνας πρέπει να είναι ταξικός και όχι εθνικός, τότε θα καταλάβουμε ότι…                        οι μετανάστες είναι εικόνα από το δικό μας μέλλον
ενάντια στην εξαθλίωση, όχι στους εξαθλιωμένους ενάντια στα εσωτερικά και εξωτερικά σύνορακοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστώνκαμία ανοχή σε ρατσιστικές και φασιστικές πρακτικές

anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.com

 

Όσο η κρίση βαθαίνει…

Να μη ζήσουμε σα δούλοι…

Saturday, July 9th, 2011

Επειδή κάποιοι τα λένε και τα γράφουν καλύτερα από μένα…

[ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ] από athens.indymedia.org

“Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε,

Όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος”

 NA MH ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

 ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 Τις 40 και πλέον μέρες που στήθηκε, υπάρχει και λειτουργεί η Λαϊκή Συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος, για πρώτη φορά ίσως στα μεταπολιτευτικά χρονικά, ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, βγήκε από τη κατάσταση της ιδιώτευσης και της μικροαστικής αντίληψης του “κοιτάω τη δουλειά μου” και πέρασε στην αντίπερα όχθη, θέτοντας τις βάσεις για δημιουργία αυτόνομων-αντιθεσμικών δομών και ανάπτυξη δικτύων κοινωνικών σχέσεων από τα κάτω, χωρίς τη διαμεσολάβηση των ειδικών της εξουσίας, της επικοινωνίας, της πολιτικής.

Σε όλη αυτή τη διαδικασία πολιτικής μορφοποίησης και ζύμωσης ή ατσαλώματος που λένε και μερικοί – μερικοί, πολλά κομμάτια του εξωκοινοβουλευτικού κυρίως χώρου της Αριστεράς  αλλά και της καθεστωτικής της έκφανσης, προσπάθησαν με αμήχανο τρόπο, να συνοψίσουν και να συμπιέσουν τη λαϊκή οργή στο γνωστό αγώνα ενάντια στο μνημόνιο, τη κυβέρνηση, το χρέος, τη τρόικα, το ΔΝΤ μπλα μπλα μπλα. Είναι εκείνοι που θέτουν τους όρους του πολιτικού παιχνιδιού με διλήμματα στρατιωτικού τύπου (“ή εμείς ή αυτοί”, “δε φεύγουμε αν δε φύγουν” κλπ). Για άλλη μια φορά προσπάθησαν να οικειοποιηθούν το δημόσιο πολιτικό χώρο, επικαλούμενοι την ανάγκη συσπείρωσης ευρύτερων κομματιών του λαού, ώστε να αποκομίσουν κάθε είδους οφέλη (πολιτικά-ψηφοθηρικά) χωρίς πραγματικά να θέλουν την «εκτροπή» του κόσμου πέρα από τις όχθες ενός ποταμού που οι ίδιοι επανειλημμένα περιορίζουν….

Από την άλλη πλευρά, συναντήθηκαν άνθρωποι, συλλογικότητες οργανωμένες και μη, που έθεσαν όχι αιτήματα αλλά κοινωνικά προτάγματα (“Να πάρουμε τις ζωές στα χέρια μας”, λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών, αυτοδιαχείριση και αυτοοργάνωση των αγώνων, επανοικειοποίηση-απελευθέρωση δημόσιων κοινωνικών χώρων και ιστών, δημιουργία αυτόνομων ζωνών και αντιθεσμών λαϊκής βάσης), προσδοκώντας να λειτουργήσει η πλατεία Συντάγματος, ως ο σπόρος για τη δημιουργία νέων “xώρων”  και δικτύων κοινωνικών σχέσεων, απελευθερωμένων από τη κυριαρχία και το πνεύμα του καπιταλισμού και της “θεαματικής” κοινωνίας.

Για μας, είναι ξεκάθαρο, πως και τώρα αλλά και πάντα, συμ-πορευόμαστε με όλους εκείνους που βρεθήκαμε στις συνελεύσεις των γειτονιών, ξανακερδίσαμε δημόσιους χώρους, φτιάξαμε ή προσπαθήσαμε να φτιάξουμε κοινότητες έξω από τη μπόχα και τον οχετό αυτής της ολοκληρωτικά καταναλωτικής, καταπιεστικής κοινωνίας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις, με μικρά αλλά σταθερά “χτυπήματα”, να ραγίσουμε τη βιτρίνα αυτού του σάπιου κόσμου ώστε να αναδυθεί το απελευθερωτικό πρόταγμα των εστιών κοινωνικής αντίστασης, ως η βάση για τη καταστροφή του υπάρχοντος…

Γι αυτό η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος, αλλά και κάθε συνέλευση, δε μπορεί  παρά να αποτελεί τη μήτρα για τη δημιουργία δομών και κοινωνικών σχέσεων που αντιπαρατίθεται συνολικά απέναντι στο υπάρχον πλαίσιο αλλοτρίωσης και κανιβαλισμού, δε μπορεί παρά να ξεπεράσει τα “όρια” και τα δήθεν διλήμματα που θέτουν πολιτικά υποκείμενα με τη μορφή σχημάτων της Αριστεράς, καθεστωτικής, εξωκοινοβουλευτικής, συνιστωσών και όπως αλλιώς θέλουν να λέγονται, γιατί από τα φύση της μπορεί να προχωρήσει τα πράγματα πολλά βήματα παραπέρα στη κατεύθυνση της αληθινής κοινωνικής αντιεξουσίας, στη κατάκτηση της καθημερινότητας μας με όρους αλληλεγγύης, στη δημιουργία ενός κόσμου που αποτινάζει τη βαρβαρότητα της κατανάλωσης και φτιάχνει τις δικές του απελευθερωμένες νησίδες.

αργάτες της άβυσσος

ανεύθυνος αναδημοσίευσης: j4nus

Να μη ζήσουμε σα δούλοι…

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες 28ης και 29ης Ιούνη

Thursday, July 7th, 2011

ρωτοβουλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες 28ης και 29ης Ιούνη

Στις 28 και 29 Ιουνίου άνδρες και γυναίκες διαφόρων ηλικιών βρεθήκαμε στην πλατεία Συντάγματος για να αντισταθούμε στη βάρβαρη λεηλασία των ζωών μας από τους δυνάστες του κράτους και του κεφαλαίου. Χιλιάδες ήταν αυτοί που βρέθηκαν το δρόμο της βίαιης αντιπαράθεσης με τις δυνάμεις των πραιτοριανών του κράτους. Οι συγκρούσεις που διήρκησαν πολλές ώρες με αμείωτη ένταση απέδειξαν ότι δε σκύβουμε το κεφάλι και δεν υποτασσόμαστε στις επιτακτικές υποδείξεις της εξουσίας.

Τα δακρυγόνα, οι τραυματισμοί, οι συλλήψεις δε λύγισαν ούτε στάθηκαν εμπόδιο στην αποφασιστικότητα των αντιστεκόμενων ανθρώπων. Στο Σύνταγμα επιχείρησαν να εισβάλουν στο κοινοβούλιο γκρεμίζοντας τα σιδερένια κιγκλιδώματα. Τα καπιταλιστικά σύμβολα και οι προστάτες τους ήταν, είναι και θα είναι οι μοναδικοί εχθροί των σύγχρονων σκλάβων στις απάνθρωπες πόλεις – φυλακές. Η αντιπαράθεση με τους βασανιστές του κράτους αποδεικνύει τον αδιάλλακτο αγώνα για ελεύθερη ζωή, ότι οι αγωνιζόμενοι δε συμβιβάζονται με μεταρρυθμίσεις και φτιασιδώματα του εκμεταλλευτικού συστήματος και δεν κάθονται παθητικά να υπομένουν τη λεηλασία της ζωής τους αλλά περνάν στην αντεπίθεση.

Πολλοί άνθρωποι αυτές τις δύο μέρες των ταραχών και του κλυδωνισμού της εξουσίας τραυματίστηκαν και βασανίστηκαν από την αστυνομία. Η κοινωνική αλληλεγγύη και η συντροφικότητα όμως βοήθησαν στο να επουλωθούν ή να μπουν στην προοπτική επούλωσης και ανάρρωσης τα τραύματα, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Τα ανοιγμένα κεφάλια από τα γκλοπ και πέτρες που πετούσαν οι μπάτσοι, οι μώλωπες και οι εκδορές, τα σπασμένα χέρια και πόδια, τα αναπνευστικά προβλήματα από τα χημικά δε μπορούν να κάμψουν το πάθος για την ελευθερία.

Πολλοί συνελήφθησαν και αντιμετωπίζουν το δικαστικό μένος του κράτους με βαρύτατες κατηγορίες και εκβιαστικές ποινές. Συγκεκριμένα, οι εγγυήσεις φτάνουν τις 3000 ευρώ για κάποιον από τους συλληφθέντες και πρέπει να παραδοθούν στο εκβιαστικό χρονικό διάστημα της μιας εβδομάδας, δηλαδή την Παρασκευή 8 Ιούλη. Κι ακόμη δεν ξέρουμε τι να περιμένουμε από τις διαδικασίες της Δευτέρας όπου παραπέμπονται οι συλληφθέντες της Τετάρτης, και τις διαδικασίες της Παρασκευής όπου παραπέμπονται εξ' αναβολής ένα κομμάτι των συλληφθέντων της Τρίτης. Η πρωτοβουλία μας έχει στόχο να βοηθήσει τους συλληφθέντες να αντεπεξέλθουν στο οικονομικό κομμάτι που αφορά τα έξοδα της δίκης και των δυσβάσταχτων χρηματικών ποινών.

Καλούμε οποιονδήποτε μπορεί να συνεισφέρει σε αυτή την προσπάθεια οικονομικής υποστήριξης.Η πρωτοβουλία μας θα λειτουργεί συνεπικουρικά σε οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια αλληλεγγύης στους συλληφθέντες. Καλούμε όποιον συλληφθέντα χρειάζεται οικονομική υποστήριξη να επικοινωνήσει μαζί μας.ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ της 28ης και 29ης ΙΟΥΝΗ

e-mail solidaridad2829@yahoo.gr

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες 28ης και 29ης Ιούνη

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες 28ης και 29ης Ιούνη

του j4nus

Οπλίσατε, σκοπεύσατε, πυρ!

Wednesday, June 15th, 2011

Είναι ένα αργοπορημένο κάλεσμα-ποστ… που έπρεπε να γίνει ώρες ίσως και μέρες πριν…

Αύριο στις πλατείες, πορείες και γενικές απεργίες καλό όλοι να είμαστε οπλισμένοι με μια φωτογραφική μηχανή ή βιντεοκάμερα η οποία θα είναι στραμμένη στις δυνάμεις καταστολής…

Πρέπει να νιώθουν ανα πάσα στιγμή ότι τους σκοπεύουν όλα αυτά τα εργαλεία της τεχνολογίας που μπορούν να αποκαλύψουν και να φανερώσουν τον εξουσιαστικό τους εαυτό…

Επειδή οι δυνάμεις καταστολής ασκούν δημόσια εξουσία σε δημόσιο χώρο που μπορεί να λειτουργήσει περιοριστικά για ανθρώπινα δικαιώματα κτλ δεν υπάρχουν προσωπικά δεδομένα. Προσωπικά δεδομένα υπάρχουν για τους διαδηλωτές που ασκούν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι όχι για αυτούς που είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία.

Μη μασάτε λοιπόν.

Οπλίσατε, σκοπεύσατε, πυρ!

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Καπνεργάτη – Καβάλα

Wednesday, June 1st, 2011

[ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ] από το http://realdemocracykavala.squat.gr/

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς. Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι, που έχουμε έρθει στην Πλατεία Καπνεργάτη για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματα μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς. Καλούμε όλους τους Καβαλιώτες, εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους, νέους στην Πλατεία Καπνεργάτη, και όλη τη κοινωνία να γεμίσει της πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμείνουν στην Πλατεία Καπνεργάτη.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ : Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσους μας εκμεταλλεύονται. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ.

www.realdemocracykavala.squat.gr
realdemocracykavala@gmail.com

https://twitter.com/#!/Kapnergatis

http://www.ustream.tv/channel/kapnergatis

——————————————————————————————————————————

Κάθε μέρα συγκεντρώνεται κόσμος στην Πλατεία Καπνεργάτη στην Καβάλα και λίγο μετά τις 20:00 πραγματοποιείται λαϊκή συνέλευση.

Τις επόμενες μέρες θα επακολουθήσει λεπτομερέστερη ενημέρωση…

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Καπνεργάτη – Καβάλα

Συνέλευση Πρωτοβουλίας Εργαζομένων & Ανέργων Καβάλας

Monday, May 16th, 2011

[ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ] από http://protovouliakavalas.squat.gr

ΔΝΤ, ΕΕ, ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΜΕΓΑΛΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ

ΚΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

  • ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ, ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ, ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ
  • ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΦΟΡΟΥΣ, ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΔΕΚΟ, ΤΡΟΦΙΜΑ, ΕΙΔΗ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ
  • ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΦΟΒΟΣ, ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
  • ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

ΑΣ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ

ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 21.00

ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ (ΚΥΠΡΟΥ 16)

ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΚΑΙ

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΙΣΟΤΙΜΑ

  • ΓΙΑ τα εργασιακά μας προβλήματα και τους τρόπους αντιμετώπισής τους

  • ΓΙΑ τη συγκρότηση ενός εργασιακού μετώπου υπέρ της εργασίας και ενάντια στην ανεργία και την εργοδοτική τρομοκρατία
  • ΓΙΑ τη δημιουργία μιας Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων και Ανέργων που θα μάχεται για την ανατροπή αντεργατικών πρακτικών σε τοπικό επίπεδο και της τρομοκρατίας στους χώρους εργασίας και στην οποία θα συμμετέχουν αμεσοδημοκρατικά και χωρίς κομματική καθοδήγηση εργαζόμενοι από διαφορετικούς εργασιακούς κλάδους (ιδιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, ελεύθεροι επαγγελματίες κτλ) και άνεργοι

Μόνο μέσα από κοινούς αγώνες και μέσα από την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων μπορεί να δοθεί απάντηση στα προβλήματά μας. Γιατί η υποβάθμιση και η επίθεση σε έναν εργασιακό χώρο ή κλάδο επηρεάζει τη ζωή όλων μας, ειδικά στις τοπικές κοινωνίες, πόσο μάλλον τώρα που δέχεται αυτήν την ανηλεή επίθεση το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων και Ανέργων Νομού Καβάλας

protovouliakavalas@gmail.com

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ  ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΖΥΜΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΡΑΣΗ

http://asylo.squat.gr/?p=1318

Κάλεσμα Πρωτοβουλίας Εργαζομένων και Ανέργων Καβάλας

Monday, May 9th, 2011

Δημοσίευση email που στάλθηκε στο μπλογκ…

ανεύθυνος μεταφοράς: j4nus

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ και ΑΝΕΡΓΩΝ Νομού Καβάλας

 Από την ημέρα εφαρμογής του Μνημονίου που σήμανε την παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ και την ΕΕ- μέχρι σήμερα, ο λαός και τα εργασιακά του δικαιώματα δέχτηκαν μια άνευ προηγουμένου επίθεση. Μια επίθεση που σκοπό έχει μέσα από μειώσεις μισθών, περικοπές και απολύσεις να μεταφέρει το βάρος της κρίσης από τους λίγους που την προκάλεσαν στους πολλούς. Είναι πλέον σε όλους γνωστό ότι τα χρήματα που δανείστηκε η Ελλάδα από την ΕΕ και το ΔΝΤ πηγαίνουν όχι τόσο για την πληρωμή μισθών και συντάξεων όσο για να εξασφαλιστούν οι ξένες τράπεζες και οι ξένοι δανειστές μας.

 Η ελληνική κυβέρνηση μαζί με τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης μέσα από τη γνωστή αντιλαϊκή προπαγάνδα ”μαζί τα φάγαμε” προσπάθησε να ενοχοποιήσει τον ελληνικό λαό  για να τον κάνει συμμέτοχο στην κρίση.  Προκειμένου να μειώσει τις αντιδράσεις της κοινωνίας επέλεξε να χτυπήσει τον κάθε επαγγελματικό κλάδο χωριστά και με διαφορετικό τρόπο. Ο λόγος ήταν προφανής, η πολυδιάσπαση του εργατικού κινήματος ωφελεί πάντοτε τα σχέδια αυτών που κυβερνούν και της εργοδοσίας.

 Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση οι συνδικαλιστικές ηγεσίες και οι επαγγελματίες εργατοπατέρες αντί να αντιδράσουν στην υποβάθμιση των εργασιακών συνθηκών και κατ επέκταση της ίδιας μας της ζωής παίζουν έναν διασπαστικό και ύποπτο ρόλο διευκολύνοντας στην ουσία τις κυβερνητικές επιλογές αλλά και τα παιχνίδια των εργοδοτών-μεγαλοεπιχειρηματιών, βιομηχάνων κτλ.

 Προκειμένου λοιπόν να μην οδηγηθεί όλη η κοινωνία σε χρεοκοπία πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, να αντισταθούμε και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.

 ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ  ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 10.30 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΗ

ΜΕΝΟΥΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΚΑΙ

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΙΣΟΤΙΜΑ

  • Για τη συγκρότηση ενός εργασιακού μετώπου υπέρ της εργασίας και ενάντια στην ανεργία και την εργοδοτική τρομοκρατία
  • Για τη δημιουργία μιας Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων και Ανέργων που θα μάχεται για την ανατροπή αντεργατικών πρακτικών σε τοπικό επίπεδο και της τρομοκρατίας στους εργασιακούς χώρους  και στην οποία θα συμμετέχουν αμεσοδημοκρατικά και χωρίς κομματική καθοδήγηση εργαζόμενοι από διαφορετικούς εργασιακούς κλάδους (ιδιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, ελεύθεροι επαγγελματίες κτλ)

Μόνο μέσα από κοινούς αγώνες και την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων μπορεί να δοθεί απάντηση στα προβλήματά μας. Γιατί η υποβάθμιση και η επίθεση σε έναν εργασιακό χώρο ή κλάδο επηρεάζει τη ζωή όλων μας, ειδικά στις τοπικές κοινωνίες, πόσο μάλλον τώρα που δέχεται αυτήν την ανηλεή επίθεση ολόκληρη η  κοινωνία.

 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων και Ανέργων Νομού Καβάλας

protovouliakavalas@gmail.com

 
   
   


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΖΥΜΩΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΡΑΣΗ

http://asylo.squat.gr/?p=1311

To κίνημα των -istas…

Tuesday, March 15th, 2011

με αφορμή μια δράση των Κavalistas

Την Κυριακή 13 Μαρτίου μια ομάδα νέων στην Καβάλα, οι επονομαζόμενοι Kavalistas, συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της πόλης για να ξεκινήσουν τη 2η δράση τους, η οποία περιλάμβανε το βάψιμο των ζαρτινιέρων και την τοποθέτηση καλλωπιστικών φυτών σε αυτές στον πιο κεντρικό και εμπορικό δρόμο της πόλης, την οδό Ομονοίας. Η ομάδα δημιουργήθηκε στις αρχές του έτους και δεν είναι ακόμα ιδιαίτερη γνωστή, για αυτό και οι περισσότεροι περαστικοί ρωτούσαν τα μέλη της ομάδας από ποιο σύλλογο είναι και ζητούσαν να μάθουν πληροφορίες. Οι περισσότεροι εξ αυτών ειδικά μεγαλύτερης ηλικίας έδιναν συγχαρητήρια στους νέους που ανέλαβαν αυτήν την πρωτοβουλία, τους επευφημούσαν και ίσως αισθάνονταν και περήφανοι για τα νέα αυτά παιδιά… Εγώ αναρωτιέμαι μήπως αυτός ο θαυμασμός πήγαζε και μέσα από μια ειλικρινή έκφραση αυτογνωσίας του τύπου “χαιρόμαστε που εσείς κάνετε κάτι που εμείς οι μεγαλύτεροι δε σκεφτήκαμε ποτέ, γιατί το μόνο που μας ενδιέφερε πάντα ήταν να αποκτήσουμε εξοχικό και 2ο αυτοκίνητο, φυσικά όχι για μας… αλλά για τα παιδιά μας…εσάς”.

Είτε το αποκαλέσει κανείς κίνημα είτε μόδα, υπάρχει ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο, ότι άνθρωποι που κατά κύριο λόγο δεν είχαν δράση εθελοντική κτλ αποφάσισαν να αφήσουν τον καναπέ τους και να αφιερώσουν κάποιο χρόνο και ενέργεια σε κάτι κοινωφελές. Νομίζω ότι αν το αποκαλέσει κανείς κίνημα ίσως υπερβάλλει μεν, αλλά σίγουρα είναι κάτι παραπάνω από μόδα. Και το ότι δεν είναι απλά μία ακόμη μόδα έχει να κάνει με το λόγο που ξαφνικά ξεπήδησαν όλες αυτές οι ομάδες.

Πρώτα από όλα είναι όλη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα όχι μόνο της οικονομικής κρίσης αλλά της γενικότερης απαξίωσης του πολιτικού σκηνικού είτε σε κεντρικό είτε σε αυτοδιοικητικό επίπεδο που λειτουργεί στην κατεύθυνση ότι πρέπει οι πολίτες να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους όσον αφορά κάποια θέματα.

Πέρα όμως από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα όλη αυτή η κινητικότητα και η δημιουργία αυτών των ομάδων ίσως αποτελούν τη σπασμωδική κραυγή μιας γενιάς…ή και μιας κοινωνίας. Πολλοί νέοι άνθρωποι και ειδικά η γενιά μετά το Πολυτεχνείο ανατράφηκε με το όραμα να προσπεράσει σε ατομική επιτυχία και διακρίσεις την προηγούμενη γενιά, αυτή του Πολυτεχνείου… έτσι άρχισε και η σωρηδόν απόκτηση τίτλων σπουδών και περισσότερης εξειδίκευσης, μεταπτυχιακά, διδακτορικά κτλ. Ελάχιστη συμμετοχή στα κοινά, μέγιστη προσήλωση στα ιδιωτικά… Τώρα που η μετά το Πολυτεχνείο γενιά αντιλαμβάνεται ότι σε ατομικό επίπεδο παρά τα πολλά πτυχία κτλ όχι δεν πρόκειται να ξεπεράσει σε επαγγελματική πρόοδο την προηγούμενη γενιά αλλά μπορεί να βρεθεί σε πολύ χειρότερη θέση και ότι σε κοινωνικό επίπεδο δεν έκανε τίποτα, αρχίζει να αισθάνεται μια αμηχανία…έναν αναβρασμό…κάποιοι από αυτή τη γενιά των νέων ανθρώπων λοιπόν προσπαθούν να βγουν στο δρόμο και να πραγματοποιήσουν κοινωνικές δράσεις, πιθανώς για να αντισταθμίσουν το έλλειμμα κοινωνικής δράσης στο οποίο μεγάλωσαν… Ίσως είναι λίγο πρόωρο να ψάχνει να βρει κανείς το πώς και το γιατί ξεπηδάνε σαν τα μανιτάρια αυτές οι ομάδες.

Επίσης παρότι δεν συνδέονται μεταξύ τους, φαίνεται να έχουν άλλο ένα κοινό… προσπαθούν να κρατήσουν αποστάσεις από ιδεολογίες πολιτικές και να βγάλουν ένα απολίτικο πρόσωπο προς τα έξω… Είναι άλλη μια ανάγκη των καιρών, που θέλει την αποστροφή προς οτιδήποτε πολιτικό να είναι ιδιαίτερα προσφιλής στους νέους και όχι μόνο. Βέβαια πολλές φορές η έννοια του κομματικού συγχέεται με αυτή του πολιτικού αλλά αυτή είναι συζήτηση για άλλη ώρα…

Η άποψή μου λοιπόν είναι ότι ακόμα και αν μια συλλογικότητα που δρα στην κοινωνία δεν πάρει καμία πολιτική θέση ή δεν εκφράσει κανένα πολιτικό λόγο, τρόπος και η στόχευση μιας δράσης της μιλάνε πολιτικά ακόμα και αν οι ίδιοι οι “δράστες” δε θέλουν να πουν κουβέντα…

Το να πάρουν οι πολίτες λοιπόν την κατάσταση στα χέρια τους σε κάποια θέματα είναι μια πολιτική κίνηση-δήλωσητο ερώτημα και το δίλημμα όμως είναι προς ποια κατεύθυνση

Από τη μία είναι το θέμα ότι όταν διεξάγεται ένας “πόλεμος” σε κοινωνικό επίπεδο, εμείς στην αμηχανία μας να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε η γενιά του καναπέ, διοχετεύουμε την ενέργειά μας στο να κάνουμε ομορφότερο το τοπίο της μάχης; Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το αισθητικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ή θετικά διάφορες εκφάνσεις της συμπεριφοράς και γενικότερα της ζωής μας…άρα δεν πρέπει να θεωρείται η διαμόρφωσή του κάτι επουσιώδες….

Από την άλλη πολλές κινήσεις και ενέργειες αυτών των ομάδων όπως και η συγκεκριμένη δράση των Kavalistas έρχονται να καλύψουν ένα κενό… Κενά που αφήνει η αδυναμία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των αρχόντων της και γενικότερα ολόκληρου του μοντέλου αυτού.

Ωστόσο είναι διαφορετικό με τις δράσεις μας να καλύπτουμε διάφορα κενά και να λειτουργούμε επικουρικά στο χρεοκοπημένο όχι μόνο οικονομικά σάπιο σύστημα αυτοδιοίκησης και άλλο με τη δράση μας να επιδιώκουμε να μεταφέρουμε το κέντρο βάρους λήψης και υλοποίησης των αποφάσεων από τους δημοτικούς άρχοντες στους πολίτες.

Το να προβαίνουμε σε ενέργειες για τις οποίες π.χ. είναι αρμόδιος ο Δήμος και για τις οποίες πληρώνονται κάποιοι ή θα έπρεπε να πληρώνονται για να τις εκτελούν και ταυτόχρονα να αδιαφορούμε για την αδυναμία και την ανικανότητα των διοικούντων μπορεί να οδηγήσει σε μια κατάσταση κατά την οποία θα “πρέπει” οι πολίτες για κάποια πράγματα να κάνουν αυτά για τα οποία πληρώνονται ή πρέπει να πληρώνονται κάποιοι.

Εν τέλει το να βγαίνουν στο δρόμο οι πολίτες για να προβαίνουν σε κοινωνικές και κοινωφελείς δράσεις είναι θετικό, το θέμα όμως είναι προς ποια κατεύθυνση και με ποια στόχευση, ώστε αυτές οι δράσεις να μη λειτουργούν ως ένα απλό παυσίπονο που δίνουμε στον ασθενή πριν πεθάνει για να τον ανακουφίσουμε από τον επιθανάτιο πόνο.

Κατ εμέ τέτοιες κινήσεις θα πρέπει να στέλνουν το μήνυμα ότι πρέπει να βγει ο κόσμος στους δρόμους για να επικοινωνήσει, να ενημερωθεί, να συζητήσει και να δράσει σε συλλογικό επίπεδο για τα προβλήματά του, είτε είναι τοπικά είτε περιφερειακά είτε πανελλαδικής σημασίας, παρακάμπτοντας τους επαγγελματίες ή μη πολιτικούς.

Οι ίδιοι οι Kavalistas δηλώνουν ότι “Δεν χρειάζονται πλέον πολλά λόγια, οι δράσεις μας θα είναι αυτές που θα εκφράζουν τις σκέψεις μας, τις ανάγκες μας, τα όνειρά μας. Το μόνο που θέλουμε είναι να καταφέρουμε να ζήσουμε σε μία πόλη που δεν θα προσβάλλει την αισθητική μας και κυρίως δεν θα προσβάλει την αξιοπρέπειά μας. Χρειάζεται αφοσίωση, αγάπη αλλά κυρίως χρειάζονται ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=uHvchUz0qz8]

http://asylo.squat.gr/?p=1145


css.php